เราเป็น...

คุณเป็นตัวละครตัวไหน? 

เวลาอ่านหนังสือ ดูหนัง หรือดูการ์ตูน ส่วนใหญ่เราจะชอบตัวละครตัวนู้นตัวนี้ แต่ไม่ค่อยรู้สึกว่า...อืมม ตัวละครตัวนั้นเหมือนชั้นเลยแฮะ

หน้าตาเหมือนกัน

ชอบอะไรเหมือนกัน

มีความสามารถเหมือนกัน

อะไรประมาณนั้น

เมื่ออาทิตย์ก่อน ไอ้น้องคนกลางของเราไปค่ายสหเวชจุฬา ตั้ง 5 วันแหนะ ทำให้เราต้องติดแหง็กอยู่กับไอ้น้องคนเล็ก ไปไหนไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้ ถ้าหยุดเล่นกับมัน มันจะงอแงมาก 

ทำให้เรานึกถึงตัวละครตัวนึง

เธอคือ...

แต่น แตน แต๊น 

เลดี้เอโอวีนแห่งโรฮัน  

(Lady Éowyn of Rohan) จากเรื่องลอร์ดออฟเดอะริงส์

ชื่อไฮโซเนอะ ไม่รู้เขียนถูกรึเปล่า 

ความจริงเราไม่ชอบตัวละครนี้เลยแฮะ ในหนังก็ไม่เห็นสวย 555  ไม่เชื่อดู  

(ขอบคุณภาพจาก th.wikipedia.org)  

แต่มันมีบางอย่างที่ทำให้เราสะดุดใจตั้งแต่ตอนแรกที่อ่าน 

เอโอวีนเป็นหนึ่งในประชากรหญิงที่หายากมากในลอร์ดออฟเดอะริงส์ (เกี่ยวมั้ย 55) เป็นหลานของพระราชาเมืองโรฮัน ตอนกลางๆเรื่อง พ่อมดแกนดัลฟ์ อารากอร์น ฯลฯ ไปที่เมืองนี้เพื่อขอให้ส่งกองทัพมาช่วยรบ แต่กลับพบว่าพระราชาชราถูกเป่าหูโดยไส้ศึกจนหลงเลอะเทอะ เอโอวีนต้องคอยดูแลอยู่ตลอด ขณะที่พี่ชายทั้งหลายของเธอออกไปทำสงครามกับพวกออร์ค

แกนดัลฟ์ทำให้พระราชามีสติขึ้นมาได้ และกำจัดไส้ศึกคนนั้นไป

คืนหนึ่ง อารากอร์น ฯลฯ ตัดสินใจจะไปทางช่องเขาปีศาจอะไรซักอย่าง เลยแอบขี่มาออกไปไม่ให้ใครรู้ แต่กลับเจอเอโอวีนมาดักรออยู่แล้วขอไปด้วย

อารากอร์นไม่ให้ไป บอกว่ามันน่ากลัว เพราะเขาจะไปเรียกกองทัพผีมา 

แต่เอโอวีนบอกว่าตัวเองรบเป็น และไม่กลัวความตาย

อารากอร์นเลยถามว่า แล้วเธอกลัวอะไรล่ะ

เอโอวีนตอบว่า…กรงขัง

...กลัวจะถูกขังไว้ในวังจนแก่ โดยที่ไม่ได้ทำตัวให้เป็นประโยชน์อย่างที่ควรจะเป็น ขณะที่พวกผู้ชายออกไปสู้รบและตายเพื่อบ้านเมือง 

โห

โดนมาก

ช่วงหลายปีมานี้เรารู้สึกเหมือนโดนขัง ทั้งจากคนอื่นๆ และบางทีก็จากตัวเองด้วย

เราไม่ค่อยชอบเท่าไหร่เวลามีคนบอกว่า “อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ใช่มัวแต่อยากอย่างเดียว” เพราะเราทำไม่ได้จริงๆ 555

มันมีบางสิ่งที่เรียกว่า ‘หน้าที่’ ผูกเอาไว้

คนส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้เองแหละ ใช่มะ

บางทีเรื่องที่เราเขียนก็มีเนื้อหาเกี่ยวกับการถูกขัง...ตั้งใจสะท้อนและมีส่วนนึงสะท้อนโดยไม่ตั้งใจ แต่มันทำให้เราไม่เครียดแฮะ เหมือนกับว่าได้ระบายความคิดที่ไม่ค่อยดีนัก ออกไปเป็นอะไรที่สร้างสรรค์

ฮ่าๆๆ

เราไม่รู้ตอนจบของเราจะเป็นเหมือนเอโอวีนรึเปล่า ถ้าเหมือนก็โชคดี (หลายๆ) 

ในที่สุดเอโอวีนก็ไม่ได้ไป อารากอร์นให้เหตุผลว่าเธอมี ‘หน้าที่’ ต้องดูแลประชากร (ประมาณว่าพาชาวบ้านอพยพ อะไรอย่างงี้ มั้ง อ่านนานแล้วจำไม่ได้ แหะๆ) เอโอวีนก็ทำตาม แต่ก็แอบปลอมตัวเป็นผู้ชายไปช่วยรบในตอนหลังและกำจัดภูติแหวนได้ตัวนึงแหนะ จากนั้นก็ไปพบรักกับเจ้าชายฟาราเมียร์ ที่อารากอร์นแต่งตั้งให้ครองนครซักอย่างที่อยู่ตะวันออก

เลยแฮปปี้ และไม่คิดจะเป็นนักรบอีกแล้ว เพราะในที่สุดเธอก็รู้ว่า มันไม่ใช่ที่ของเธอ

 (แต่อย่างน้อยเธอก็ได้ออกรบแล้วหละ) 

จบ

แล้วคิดว่าตัวเองเหมือนตัวละครตัวไหนกันบ้างอ่ะ เช่น...อย่างที่บอกไว้ข้างบน 

แชร์กันๆ ไม่จำกัดแนว 555 

เขียนใว้ในบล็อกตัวเองก็ได้นะ แล้วจะไปตามอ่าน ^ ^