เราเป็น...

<<< สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามเกม ของ จักรพันธุ์ ขวัญมงคล >>>

เขียนแบบนี้แล้วดูเหมือน “เกม ของ จักรพันธุ์” เลยแฮะ ฮ่ะๆ

เป็นคอลัมน์ประวัติบุคคลสำคัญที่เคยลงใน a day เอามารวมเล่ม

ความประทับใจแรกพบ : หน้าปกสวย (อีกแล้ว) 555 ชื่อเรื่องน่าสนใจ เป็นหนังสือไม่กี่เล่มที่เราอ่านปกหน้า-ปกหลังแล้วก็ซื้อเลย

ข้อเสีย : หายาก (อีกแล้วเหมือนกัน) แต่เพื่อรักษาธรรมเนียมก็ต้องเขียนแฮะ เอาเป็นว่า ท่ามกลางประวัติบุคคลต่างๆ เรางงว่าทำไมเขาต้องเขียนประวัติวงดนตรีที่เค้าสมมุติขึ้นมาเองด้วย 555 (ถึงแม้เค้าจะอธิบายไว้แล้วก็เหอะ)

ข้อดี : คนเขียนเล่าเรื่องโดยผ่านตัวมาริโอ้ เขียนให้ดูเหมือนมาริโอ้เชิญบุคคลต่างๆเข้ามาเล่นเกม แล้วก็พูดคุย(+กัด)ให้เรารู้จักคนเหล่านั้น เป็นวิธีเขียนที่ครีเอทสุดๆ เราไม่เคยเห็นใครเขียนประวัติบุคคลสำคัญแบบนี้มาก่อน แถมตอนจบยังมีสรุปเกมด้วยว่าผ่านด่านรึเปล่า และผ่านยังไงบ้าง

น่ารักดี

คนส่วนใหญ่ที่ได้รับเชิญมาเล่นเกมกับมาริโอ้ คนเขียนบอกว่า ไม่ได้เป็นคนสำคัญอันดับหนึ่งที่ทุกคนต้องรู้จัก และไม่ได้เพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ แต่เราว่าหนังสือ (คอลัมน์) ของเค้ามีเสน่ห์พอสมควร อาจเป็นเพราะรูปประกอบสวย และคนที่เค้าเลือกมาเขียน เกือบครึ่งเป็นคนในวงการศิลปะ เช่น หนังสือ ภาพยนตร์ เพลง และเอ่อ...คนวาดรูปอ่ะ เรียกว่าอะไรนะและอีกส่วนนึงเป็นคนที่คิดค้นของใกล้ๆตัวเรานี่แหละ แต่เราไม่รู้จักพวกเขา

ขอนับก่อน... 21 ตอน เรารู้จักประมาณ 8 คน เคยได้ยินแต่ชื่ออีก 3-4 คน เกือบไม่ผ่านครึ่งแน่ะ 55          

ความประทับใจหลังพบ : ทำให้เรารู้จักคนสองคนที่อยากรู้จักมานานแล้ว คนแรกคือนายคนที่คิดเลโก้ (รู้จักเลโก้ป่ะ 55) ตอนเทอม 1 เราต้องทำรายงานเรื่องอะไรก็ได้ ตอนแรกคิดจะทำเรื่องเกี่ยวกับเลโก้และประวัติของเค้า แต่ในเน็ตมีน้อย และในห้องสมุด(อักษรศาสตร์!)ไม่น่าจะมี ก็เลยเปลี่ยนเรื่องไป

คนที่สองคือบ็อบ ดิแลน เราเห็นชื่อเค้าครั้งแรกในหนังสือของ Murakami สงสัยมากว่าทำไมตัวละคร ‘ผม’ ถึงปลื้มนักร้องคนนี้เหลือเกิน เหอๆ อ่านแล้วเราก็ไปโหลดเพลง Blowin’ in the wind มาฟัง

โดนแฮะ

ก็เลยเอาไปแปะไว้ใน hi5

นอกจากนั้น ระหว่างที่อ่าน เราสงสัยว่าทำไมเค้าเขียนถึงคนอื่นตั้งนาน ไม่เขียนถึงคนที่คิดเกมมาริโอ้บ้าง (อุตส่าห์ยืมตัวละครมา) แต่พออ่านถึงบทสุดท้ายก็มานั่งขำ

มาริโอ้เชิญคนที่คิดเกมของตัวเองให้มาเล่นเกม

555