เราเป็น...

#1 ไข่ในตัวผม

แม่หมอแตะนิ้วกลางบนลูกแก้วกลมใสอย่างแผ่วเบา หลับตาครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวคำทำนาย

"ในตัวเธอมีไข่"

ผมสะดุ้ง "อะไรนะครับ"

นางมองผมอย่างเลื่อนลอย "ฉันเห็นไข่ในตัวเธอ ...ฟองหนึ่ง"

"ไข่...ไข่อะไรเหรอครับ"

"ก็ไข่น่ะสิ เด็กโง่" นางแขวะซะงั้น

ผมงงมาก ไข่เหรอ? ฟองเดียวเหรอ?

"ฉันไม่รู้ว่าข้างในไข่มีอะไรนะ" นางยิ้ม มองทะลุหัวผมไปเหมือนผมไม่มีตัวตน "รู้แต่ว่า ไข่นั้น...ต้องการความอบอุ่น"

ผมเริ่มจ้องเธออย่างเลื่อนลอยบ้าง

โอ้...มีไข่ยังไม่พอ มันยังเรื่องมากต้องการความอบอุ่นอีก

"เธอต้องรู้จักให้ความอบอุ่นกับไข่ของตัวเองบ้างนะ รู้ไหม"

"อ่า...ครับ ผมจะพยายาม"

"ยังไง?"

ผมตอบส่งเดช "อ่า เอ่อ...นอนห่มผ้าห่มตอนอากาศหนาวครับ"

นางหัวเราะเฮอะๆ  "คิดอะไรของเธอน่ะ"

"..."

นางจ้องผมข้ามลูกแก้ว คราวนี้ตรงตา "ไข่น่ะ ถ้าไม่มีความอบอุ่น ก็ไม่มีวันฟักเป็นตัว"

ผมเงียบ

แสงสว่างส่องมาจากที่ไหนซักแห่ง
เป็นแสงอุ่นๆซะด้วย

จริงสิเนอะ...ไข่ที่ไม่ได้รับความอบอุ่น ก็ไม่ฟักเป็นตัว

"ฉันเคยเจอคนที่มีไข่แบบนี้หลายคน" นางเช็ดทำความสะอาดลูกแก้ว ทั้งๆที่มันเปื้อนแค่รอยนิ้วมือนิ้วเดียว "แต่พวกเขาไม่สนใจไข่ของตัวเองกันหรอก ชอบปล่อยให้ไข่หนาว แล้วสุดท้าย...มันก็ฝ่อหายไป ฉันเสียดายแทนนะถ้าเธอจะทำแบบคนพวกนั้น...ท่าทางของเธอจะเป็นไข่ที่สมบูรณ์แข็งแรงซะด้วยสิ"

ผมได้แต่ยืนอึ้งจ้องมองนาง

นางยิ้ม

ยิ้ม

ยิ้มเหมือนรู้ทัน