เราเป็น...

#2 รอยเท้าสีดำ

หลายคนอาจบอก...ความฝันเป็นลาง
แต่สำหรับฉัน
ความฝัน...เป็นความจริง

ตั้งแต่เป็นวัยรุ่น
ฉันชอบฝันเรื่องเดิมซ้ำๆ
ฝันว่าฉันตัวสีดำ ขณะที่ทุกคนตัวสีขาว
และมีผมส่องแสงได้
เป็นแสงสว่างที่ฉันไม่มี

ฝันเห็นกลุ่มคนตัวสีขาวที่จ้องมองมา
จ้องมอง
และจ้องมอง

ฝันเห็นเส้นทางสายหนึ่งทอดไกลไปข้างหน้า
เป็นทางสายเล็ก และสายเดียว

ฝันเห็นรอยเท้าสีดำจางๆ
รอยเท้าเก่าแก่ที่เคยเดินก้าวเดินไปบนทางนั้น
เดินออกจากกลุ่มคนตัวสีขาว ไปยังที่ที่คนตัวสีดำอาศัยอยู่
ไปยังที่...ที่เป็นที่ของพวกเขา

ฝันว่าฉันเคยเริ่มก้าวตามไปในเส้นทางนั้น
แต่ทุกครั้ง ก็ต้องหันกลับมา

นั่นสิ เพราะอะไรเหรอ
เพราะไม่มีใครไปด้วยไงล่ะ

จนวันหนึ่ง ฉันได้พบกับเขา
ถึงเขาจะตัวสีขาว
แต่เขาก็สัญญาว่า จะเดินไปเป็นเพื่อนฉัน

แต่เราเดินไปได้ไม่ไกล
ก็ต้องเดินกลับมา

เขาไม่ได้บอกว่าอยากกลับ แต่ฉันรู้
ฉันตัดสินใจไม่ไปต่อเอง
เพราะฉันไม่อยากพาเขาไปในที่ที่ไม่ใช่ที่ของเขา

จนทุกวันนี้
บางคราวความฝันเก่าแก่ก็มาเยี่ยมเยียน
แต่มันก็เป็นแค่ความฝัน
แต่มันก็เป็นแค่ความจริง

ฉันไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนี้กับใครอีก
มันไม่สนุกหรอก
เชื่อเหอะ

ถึงฉันจะไม่ได้อยู่ในที่ที่ควรจะอยู่
แต่ฉันก็ใช้ความรู้ทั้งหมดของฉัน แนะนำพวกเด็กๆในหมู่บ้าน
ว่าพวกเขามีอะไรดีๆมากกว่าที่คิด

ทุกคนมีไข่คนละฟอง
หรือบางคนอาจจะหลายฟอง

ฉันไม่อยากให้มีแม้แต่ฟองเดียวที่ต้องสูญสลายไป