เราเป็น...

บทละคร (สำหรับอ่าน) เรื่อง

รักพ่ออย่าทะเลาะกัน?

 

ตัวละคร

1 พี่ชายคนโต ชื่อเงิน อายุ 15 ปี

2 พี่ชายคนรอง ชื่อทอง อายุ 13 ปี

3 น้องสาวคนเล็ก ชื่อมุก อายุ 11 ปี

 

ฉาก 1

เวทีมืด นักแสดงสามคนใส่ชุดนักเรียนยืนเรียงกัน เว้นระยะห่างเท่าๆกัน ผู้หญิงอยู่ตรงกลาง ถือโทรศัพท์มือถือคนละเครื่อง มีไฟสามดวงอยู่เหนือหัว ไฟดวงซ้ายสุดเปิด ส่องลงมาที่เงิน ซึ่งกำลังทำท่าคุยโทรศัพท์อยู่

 

/เงิน/ พ่อครับ ผมดูแลน้องๆอย่างดีตามที่พ่อสั่งแล้วนะครับ ไอ้ทองบางทีก็ดื้อไปหน่อย ส่วนมุกบางทีก็งอแง  แต่ทุกอย่างก็เรียบร้อยดีครับ

 

ไฟดวงซ้ายสุดดับ ไฟดวงขวาสุดเปิดขึ้นแทน

 

/ทอง/ พ่อครับ ผมอยากได้เกมกดครับ แหะๆ แต่ผมยังไม่ซื้อหรอก จนกว่าจะรู้ว่าได้เกรดมากกว่าสามจุดห้ารึเปล่า พ่อไม่ว่าอะไรใช่มั้ยครับ

 

ไฟดวงขวาสุดดับ ไฟตรงกลางเปิดขึ้นแทน

 

/มุก/ พ่อคะ หนูเบื่อโรงเรียนค่ะ ครูสอนอะไรไม่รู้ไม่เห็นเข้าใจเลย พอหนูตอบไม่ได้ครูก็ตี พ่อขา หนูอยากได้บัตรคอนเสิร์ตXXX แต่มันแพงมากเลย เงินเก็บหนูไม่พอ พี่เงินกับพี่ทองก็ไม่ยอมซื้อให้ พ่อซื้อให้หนูนะคะ...นะค้า... เค้าเพิ่งมาเมืองไทยครั้งแรก แล้วเพื่อนหนูเค้าก็ไปดูกันหมดเลย หนูอยากไปมั่ง ซื้อให้หนูนะค้า...

 ฉาก 2 

ไฟดวงขวาสุดดับ แล้วทุกดวงก็เปิดขึ้นพร้อมกัน กะพริบๆ

 

/เงิน/ทอง/มุก/ พ่อคะ/ครับ! ขโมยขึ้นบ้าน!!!

 

/เงิน/ ผมแจ้งตำรวจแล้วครับ คงจะจับตัวคนร้ายได้

 

/มุก/ พ่อคะ! มันขโมยเงินเก็บของหนูไปค่ะ หมดเกลี้ยงเลย ฮือๆ หนูอุตส่าห์เก็บไว้ซื้อเสื้อผ้าสวยๆ กับบัตรคอนเสิร์ต เผื่อเค้ากลับมาเมืองไทยอีก ฮือๆ หนูคงไม่ได้ไปดูแน่ๆเลย

 

/ทอง/ นอกนั้นไม่มีอะไรเสียหายหรือหายไปเลยครับ

  ฉาก3 

ไฟทุกดวงดับ ไฟตรงกลางเปิดขึ้น

 

/มุก/ พ่อคะ วันนี้พี่เงินใจดีมากเลยค่ะ พาหนูไปเที่ยวแล้วก็ซื้อเสื้อผ้าให้หนูตั้งสองชุด หนูชอบมากเลยค่ะ อยากให้พ่อมาเห็นจัง

 

ต่อไปนี้ เมื่อตัวละครตัวไหนพูด ไฟจะส่องไปที่คนนั้น ที่เหลือดับ

 

/เงิน/ พ่อครับ วันนี้ผมเอาเงินเก็บของผมไปซื้อเสื้อผ้าให้มุก อยากให้มุกหายเสียใจน่ะครับ ผมเป็นคนดีตามที่พ่อสอนใช่มั้ยครับ

 

/ทอง/ พ่อครับ วันนี้ผมได้ยินอะไรที่ไม่ดีมากๆมา ไว้ผมแน่ใจเมื่อไหร่จะโทรไปเล่าให้ฟังนะครับ

 ฉาก 4 

/เงิน/ พ่อครับ เดี๋ยววันนี้ผมจะพามุกไปเดินห้างหน่อย ผมรู้สึกว่าน้องดูเครียดๆน่ะครับ ผมเป็นคนดีมั้ยครับ อ้อ แล้ววันนี้ทองมันมองผมตาขวางๆมาตั้งแต่เช้าแล้ว ชอบหาเรื่องอยู่เรื่อย ไม่ได้ฟ้องนะครับ แค่เล่าให้ฟังเฉยๆ

 

/มุก/ พ่อคะ หนูรักพี่เงินจังเลยค่ะ พี่เค้าพาหนูไปกินของอร่อยๆ แล้วก็ซื้อขนมให้ด้วย แต่พอมาถึงบ้านพี่ทองก็ดุหนู สั่งให้หนูทำการบ้าน อ่านหนังสือ หนูไม่ชอบพี่ทองเลย ทำไมพี่ทองไม่รักหนูเท่าพี่เงินละคะ

 

/ทอง/ พ่อครับ ขอโทษครับที่ผมต้องพูดเรื่องนี้ แต่มันเป็นเรื่องจริงนะครับ ผมได้ยินพี่เงินกับเพื่อนๆคุยกันเกี่ยวกับ...เกี่ยวกับเรื่องที่ขโมยขึ้นบ้านเรา คือความจริงแล้ว พี่เงินเป็นคนขโมยเงินของมุกครับ ขโมยไป 4,000 บาท แล้วเอามาซื้อชุดกับขนมให้มุกเกือบ 1,000 บาทเพื่อหลอกให้มุกรักแล้วก็เชื่อว่าเขาเป็นคนดี ที่เหลืออีก 3,000 บาทเอาไว้ไปเที่ยวกับเพื่อน ผมได้ได้โกหกนะครับพ่อ ผมถ่ายวีดีโอไว้ตอนที่พวกเขาคุยกัน 

 

 ฉาก 5 

/มุก/ พ่อคะ! เกิดเรื่องแล้วล่ะค่ะ พี่เงินกับพี่ทองทะเลาะกัน หนูเห็นพี่ทองเอาไม้แบดตีพี่เงิน (ร้องไห้) ทำไมพี่ทองถึงใจร้ายอย่างงี้ พี่เงินเป็นคนดีจะตาย ทำไมต้องทะเลาะกันด้วย หนูไม่เข้าใจอ่ะ ฮือๆ

 

/ทอง/ (ระหว่างที่มุกพูด แบคสเตจแต่งหน้าให้เหมือนโดนต่อยมา - ไฟติดแล้ว นักแสดงพูดเสียงอู้อี้ ใช้โทรศัพท์บ้าน) พ่อครับ ผมเอาวีดีโอไปให้พี่เงินดู ให้เขาอธิบายว่าทำอะไรลงไป เขาเขวี้ยงมือถือผมแตก ต่อยผม ซ้อมผม ผมพยามชกกลับ คว้าไม้แบดได้ก็พยามฟาดให้เขาหยุด (ร้องไห้) ทำไมพี่เค้าถึงทำกับมุกแบบนี้ครับ พี่เค้าไม่รักมุกหรือครับ ผมพยามบอกให้เขาคืนเงินน้องแต่เขาก็ไม่ยอม ทำไมครับ ทำไม...เขาไม่เห็นจะเป็นคนดีแบบที่พ่อสอนเลยครับ

 

/เงิน/ (แบคสเตจแต่งหน้าให้ แค่เจ่อๆนิดหน่อย) พ่อครับ ไอ้ทองมันเป็นบ้าไปแล้วครับ อาละวาดใหญ่ เขวี้ยงข้าวเขวี้ยงของจนเกือบไปโดนมุกเข้า ดีนะที่ผมขวางไว้ทัน ผมไม่รู้จะจัดการกับไอ้น้องคนนี้ยังไงดี ทำตัวแย่ขึ้นทุกวัน แต่ผมจะพยายามครับ

  ฉาก 6

/ทอง/ พ่อครับ พี่เงินไม่ยอมรับว่าตัวเองขโมยเงิน เราทะเลาะกันแรงมาก พี่เงินพยามทำให้มุกเข้าข้างอยู่ตลอด มุกคงจะเกลียดผมแล้วแน่ๆ ทั้งๆที่รู้ว่ามุกเชื่อคนง่าย ทำไม...ทำไมพี่เงินถึงต้องหลอกลวงมุกด้วย ผมเกลียดพี่เงิน พ่อ! ผมเกลียดพี่เงินแต่ผมไม่รู้จะทำยังไง!!! ผมต้องทำยังไงมุกถึงจะรู้ความจริง???

 

/เงิน/ มันไปกันใหญ่แล้วครับพ่อ ทองโกหกมุกว่าผมขโมยเงิน พยามทำให้น้องเกลียดผม แต่พ่อก็รู้ใช่มั้ยครับว่าผมเป็นคนดี และมุกต้องเข้าข้างผมอยู่แล้ว

 

/มุก/ พ่อคะ...ลูกที่รักพ่อไม่ควรทะเลาะกันใช่มั้ยคะ หนูพยามบอกพี่ๆแต่เค้าไม่เชื่อหนู พี่เงินโกรธพี่ทองมากที่กล่าวหาเขา ทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำ พี่ทองก็ไม่ยอมแพ้ พูดจารุนแรงจนพี่เงินเขาไม่ยุ่งด้วยแล้ว แต่พี่ทองก็ยังไม่เลิกทะเลาะอยู่ดี ที่พี่ทองเป็นแบบนี้เพราะเขาไม่รักพ่อแน่ๆเลยค่ะ เพราะครูสอนว่า “รักพ่ออย่าทะเลาะกัน”

 ฉาก 7 

ไฟดับ แล้วดวงซ้ายสุดก็ติดขึ้น คราวนี้มุกกับเงินยืนอยู่ด้วยกันสองคน จับมือกัน

 

/เงิน/ พ่อครับ จริงของมุกครับ “รักพ่ออย่าทะเลาะกัน” แต่ ...ทองไม่ยอมสมานฉันท์กับผมครับ มันจึงมีวิธีเดียวที่จะทำให้เราไม่ต้องทะเลาะกันอีกต่อไป

 

/มุก/ (ร้องไห้เสียงดัง)

 

/เงิน/ พ่อครับ ผมขอโทษครับ แต่มันจำเป็นจริงๆ ผมพามุกออกมาจากบ้านของเราแล้วครับ จากนี้ไป ผมจะดูแลน้องอย่างดีที่สุด ผมจะปกป้องชีวิตของน้องด้วยชีวิตของผม และผมจะทำให้น้องมีความสุขตลอดไป

 

/ทอง/ (นั่งกอดเข่าพิงโต๊ะที่มีโทรศัพท์บ้านวางอยู่) พ่อครับ ผมทำผิดอะไรครับ จริงหรือครับที่เราไม่ควรทะเลาะกับคนที่ทำผิด เพื่อปกป้องคนที่เรารัก จริงหรือครับที่พี่น้องไม่ควรทะเลาะกันเลย แม้คนนึงจะทำตามที่พ่อสอน แต่อีกคนไม่ทำก็ตาม...

 

ไฟค่อยๆหรี่ลง  

จนดับไป                                       

มีหลายคนสอนเราว่า “ความเป็นกลาง” กับ “ทางสายกลาง”นั้นไม่เหมือนกัน 

พระพุทธเจ้าบอกว่า เราควรดำเนินชีวิตบนทางสายกลาง หมายถึงไม่ลุ่มหลงในความสุขมากเกินไป และไม่ทรมานตนมากเกินไป

 

ในหลวงบอกว่าให้ใช้ชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง คือไม่ฟุ้งเฟ้อจนเกินไป แต่ก็ไม่ขี้เหนียวจนเกินไป

 

แต่พระพุทธเจ้ากับในหลวงไม่เคยสอนให้เราทำตัว “เป็นกลาง” ระหว่าง “ความชั่วกับความดี” ไม่เคยสอนว่าเราไม่ควรทำชั่วมากเกินไปและไม่ควรทำดีมากเกินไป

 

ไม่เคยสอนว่าให้เราทำตัวคลุมเครือๆ เช่น ถ้าเข้าข้างฝ่ายดีเดี๋ยวฝ่ายชั่วจะว่าเอา หรือถ้าเข้าข้างฝ่ายชั่วเดี๋ยวฝ่ายดีจะว่าเอา เพราะคนที่ทำแบบนั้นเป็นคนที่ไม่มีความกล้าหาญ 

 

มีอีกหลายคนสอนเราว่า ผู้พิพากษาควรมีความเป็นกลาง

 

ไม่ได้หมายความว่า ให้พยามไกล่เกลี่ยโจทก์กับจำเลย หรือพยามทำตัวไม่เข้าข้างใคร แต่หมายถึง ความยุติธรรม คือควรฟังทั้งสองฝ่ายอย่างเท่าเทียมกัน แล้ว “ตัดสิน” ให้ฝ่ายที่ถูกต้องชนะคดี

 

เพราะฉะนั้นถ้าเราอยากเป็นคนที่มีความเป็นกลาง เราก็ต้องฟังทั้งสองฝ่าย

 

และที่สำคัญคือ

ต้อง “ตัดสิน” ด้วยว่าใครชั่วใครดี 

ถูกมั้ย

 

เรารู้สึกแย่มาก

 

คราวที่แล้ว เราไม่เคยเขียนอะไรที่ดูห่วยขนาดนั้นมาก่อนเลย เราเขียนได้ไม่ถึงเสี้ยวหนึ่งของความรู้สึกที่เกิดขึ้นจริงๆ

 

ไม่ถึงเสี้ยวหนึ่งของความเจ็บปวด ของคนมือเปล่าที่ถูกทำร้ายอย่างทารุณ โดยไม่มีทางตอบโต้

ไม่ถึงเสี้ยวหนึ่งของความคั่งแค้น ที่ถูกใส่ร้ายโยนความผิดบิดเบือนจนกลับตาลปัตร ถูกใส่ร้ายแม้กระทั่งคนตาย 

ไม่ถึงเสี้ยวหนึ่งของความโศกเศร้า ที่ต้องสูญเสียคนที่มีความกล้าหาญอันบริสุทธิ์ และที่คนบริสุทธิ์ต้องสูญเสียอวัยวะสำคัญ

 

และ

 

ไม่ถึงเสี้ยวหนึ่งของความกล้าหาญและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ที่เสียสละ ยืนหยัดอดทนที่จะต่อสู้กับความอยุติธรรมอันป่าเถื่อนโหดร้าย ยอมแม้กระทั่งสละชีวิตตนเอง 

อ๊ากกกก...

 

เมื่อกี้แวบไปดูเทปที่ ASTV เอามาฉาย และเตรียมแจกฟรีเผยแพร่ เราดูแล้วร้องไห้อ่ะ ลองถามเพื่อนๆดิว่าเราเคยร้องไห้ให้พวกมันเห็นมาก่อนรึป่าว มันเป็นอะไรที่ป่าเถื่อนเหมือนไม่ใช่คน คิดดูดิว่าปาระเบิดใส่กองยางรถยนต์ที่เอามากั้นข้างหน้าจนกระจุย แล้วถ้าโดนคนจะเป็นยังไง

 

มีเสียงตำรวจตะโกนว่า ปาเข้าไปๆๆ ถ้ามันยังอยู่ได้ก็ให้มันอยู่ไปๆ นี่มันคนรึเปล่าวะ

 

เออใช่ ไม่ควรถามว่าเป็นคนรึเปล่า เพราะมันไม่ใช่คนแน่ๆ

 

แม้กระทั่งคนบนรถกระจายเสียงตะโกนว่า นี่ทหารของพระราชินี อย่ายิงๆ มันก็ไม่หยุดยิง

 

เสร็จแล้วตำรวจมันก็เอาผ้าโพกหัวกู้ชาติไปปิดจมูกตัวเองกันแก๊สน้ำตา

 

ทุเรศ 

เราได้ดูวีดีโอคนที่ขาขาด เป็น “ภาพเคลื่อนไหว” นะ เห็นแล้วสยองมากอ่ะไม่ใช่คนเดียวด้วย อย่างต่ำก็สี่คน มีทั้งผู้หญิงผู้ชาย แต่เราคงไม่แค้นขนาดนี้ถ้าเมื่อวานไม่มีเพื่อนคนนึงส่งอีเมล์มาให้เรา เป็นภาพพันธมิตรคนที่ขาขาดคนนี้ แต่เว็บเลวๆเอาไปตัดต่อเป็นหน้ายิ้ม แล้วก็บอกว่าผู้ชายคนนี้ไม่เห็นทำท่าเจ็บเลย เป็นคนขาด้วนที่พันธมิตรราดน้ำแดงจัดฉาก

 

ไอ้เลว เลวสุดตีน เราเห็นเค้าร้องครวญครางมากับตา

 

ขนาดพ่อเรายังร้องไห้

 

แล้วไม่ใช่ยิงครั้งเดียวนะ อย่างน้อยก็สามครั้ง ครั้งแรกเพื่อเปิดทางให้ไอ้กระดาษรองซาลาเปามันเข้าไปในทำเนียบ และครั้งสุดท้ายให้พลพรรคสุดชั่วของมันออกมา (มันออกมาแล้วก็มาทำหน้ายิ้มเยาะ) ส่วนไอ้กระดาษรองซาลาเปานั่นแอบปีนรั้วขึ้น ฮ. หนีไปคนเดียวตั้งนานแล้ว 

หมายเหตุ กระดาษรองซาลาเปา เป็นสำนวนของคุณอัญชลี หมายถึงท่านนายกที่ไม่เหมาะสมแม้แต่จะเป็นหญิง เป็นได้เพียงแค่คนทำตามคำสั่งของคุณหญิงซาลาเปา (คุณหญิงเยาว... น้องสาวอดีตนายกทัก...) เท่านั้น

 

บางคนอาจเคยเห็นภาพที่พันธมิตรเอาไม้ไล่ตีตำรวจ แล้วก็มีคนเยาะเย้ยว่านี่หรือคือสันติวิธี แต่คนที่โดนเขวี้ยงระเบิดใส่แบบนี้จะไม่ให้ตอบโต้เลยก็ประหลาดแล้ว พวกผู้ชายที่อยู่แถวหน้ามีสิทธิใช้ไม้ไล่ตีคนที่กำลังจะปาระเบิดมาใส่ผู้หญิง วัยรุ่น คนแก่ และคนอื่นๆที่อยู่ด้านในไม่ใช่เหรอ

 

หรือว่าควรจะนั่งเฉยๆ แล้วปล่อยให้เพื่อนต้องโดนระเบิดแผลเหวอะหวะ และเสียชีวิตระหว่างนำส่งโรงพยาบาล 

ผู้หญิงคนที่ตาย ไอ้พวกตำรวจชั่วมันใส่ร้ายว่าเค้าเอาระเบิดใส่กระเป๋าแล้วหนีบจั๊กกะแร้ไว้ เสร็จแล้วมันก็ระเบิดเอง ผู้หญิงอายุ 27 จบบริหารธุรกิจจากเอแบค ลูกแม้ค้าคลองถม และกำลังจะแต่งงานเนี่ยนะ จะไปเอาระเบิดมาจากไหน

มันเป็นการดูถูกอย่างรุนแรงที่สุดเท่าที่เราเคยเจอ

 

เหอะ ทุกคนที่แขนขาขาดหรือตายตำรวจมันก็บอกว่าเอาระเบิดมาเองทั้งนั้น แล้วถามจริง...ในเมื่อมีระเบิดกันมากมายอย่างที่มันว่า ทำไมถึงปาไม่โดนตำรวจเลยซักคนวะ 

เราไม่ได้เขียนให้ใครเชื่อ เพราะไม่มีใครมาเป่าหูให้เราเชื่อเหมือนกัน แต่เราฟังมากับหู เห็นมากับตา แม้จะเป็นวีดีโอหรือถ่ายทอดสดเป็นชั่วโมงๆก็ตาม แต่มันเป็นหลักฐานจำนวนมหาศาลที่มัดยังไงก็ไม่หลุด

 

มีกลอนบทหนึ่งสดุดีความกล้าหาญของคุณอังขณา และลงท้ายว่า

 

เธอคือดอกไม้วีรสตรี         

ดอกหนึ่งพลี...อีกแสนดอก...จะงอกงาม 

 

เราหวัง และพยายามทำให้เป็นจริงตามนั้น

งานแหวกม่านละครอักษรจบแล้ว ไว้ค่อยเล่าให้ฟัง

ไม่มีอารมณ์

วันนี้ตำรวจใช้กำลังปราบพันธมิตร (7 ตุลาเหรอ เดือนเกิดเรานี่มีปัญหาอะไรกับประชาธิปไตยมากป่ะ?) เราดูถ่ายทอดสดตอนเช้ากับเทปตอนค่ำ ใครบอกว่าพันธมิตรมีอาวุธแสดงว่าถูกหลอกนะเว้ย เราเห็นพวกเค้าถือแต่มือตบกับขวดน้ำแล้วก็ธงชาติ แต่เราได้ดูวีดีโอตอนพวกตำรวจยิงแก๊สน้ำตา และปาระเบิด (พวกมันบอกว่าใช้แค่แก๊ส?) แล้วก็ได้เห็นคนขาขาดร้องครวญคราง

แง

น่ากลัวมากเลย

หมอพรทิพย์บอกว่าเป็นระเบิดที่มีผลในแนวราบกับพื้น ถึงว่าทำไมขาขาดกันเยอะมาก มันผิดหลักสลายม็อบ และสมควรถูกประณาม

ประชาชนมือเปล่าบาดเจ็บเป็นร้อย

และ..

มีคนตาย

เราเขียนอะไรได้ไม่มากเท่าที่รู้สึกหรอก แต่ยืนยันได้เลยว่าคนที่ดูช่องฟรีทีวี (พวกช่องเลขคี่ทั้งหลาย) กำลังถูกรัฐปิดตาด้วยการปิดข่าวและบิดเบือนข้อมูล ชนิดเหลือความจริง 10% ถ้าไม่อยากถูกหลอกถูกปิดตาก็มาดูถ่ายทอดของจริงเถอะนะ

เราประณามไม่เป็นแฮะ และเราก็ไม่ชอบใช้คำหยาบ แต่เราว่าอย่างงี้มันทั้งเลือดเย็นทั้งป่าเถื่อน แค่ปิดล้อมทำเนียบเพื่อไม่ให้รัฐบาลแถลงนโยบายแค่เนี้ย มันผิดตรงไหน มันเป็นกติกาสากลที่อยู่ในรัฐธรรมนูญ และเป็นที่ยอมรับกันทั่วโลก ทำไมต้องพยายามฝ่ากองเลือดเข้าไปเพื่อจะอ่านกระดาษแค่ไม่กี่แผ่นนั่นด้วย

แต่เชื่อมั้ยว่าพันธมิตรเอายาล้างตาไปแบ่งให้ตำรวจ 

และเก็บโทรศัพท์ของตำรวจที่ไล่ยิงเขาเอามาคืนที่เวที

แต่ตำรวจกลับทำร้ายแพทย์อาสาของสมเด็จพระนางเจ้าฯ

งงอ่ะ

 

เจ้าของทำเนียบรัฐบาลคือประชาชน

เจ้าของรัฐสภาคือประชาชน

เจ้านายของนายกรัฐมนตรีคือประชาชน

ท่านเป็นได้แค่กระดาษรองซาลาเปาเท่านั้น ไม่มีศักดิ์ศรีสมเป็นชายเลยสักนิด และไม่มีคุณค่าพอจะเป็นผู้หญิงด้วย

 

กระดาษรองซาลาเปาดื่มเลือดยังไงก็ไม่อิ่มสินะ

ถอดแขนถอดขาตัวเองออกมาเดี๋ยวนี้

แม้จะชุบชีวิตผู้กล้าให้ฟื้นคืนไม่ได้

แต่อาจจะต่อคืนให้ ‘เจ้านาย’ ของท่านได้ซัก 2-3 คน      

 

 

 

 

ปลอดภัยนะพ่อ...พรุ่งนี้พ่อต้องกลับมานะ

เช้าวันนี้ เราตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงประกาศของอัญชลี ไพรีรัก

“จำลอง ศรีเมืองถูกจับ”

ตอนแรกเรานึกว่าเป็นเรื่องเปรียบเทียบ แต่ที่ไหนได้เป็นเรื่องจริง โดนจับตอนไปเลือกตั้ง

แกนนำ 9 คนที่ถูกหมายจับติดคุกไปแล้ว 2 (ชัยวัฒน์ สินสุวงศ์ ถูกจับไปตั้งแต่วันศุกร์) เหลืออีก 7 คน ...แล้วเราก็เห็นความเคลื่อนไหวขนานใหญ่ที่ทำเนียบ

ทุกจังหวัด...ตั้งแต่เหนือจดใต้ ตะวันออกจดตะวันตก...ต่างก็ส่งข้อความมาที่เวทีกลางในทำเนียบรัฐบาล

“พี่น้องจังหวัด XXX มาพร้อมกันที่ XXX รถออกครั้งแรกเวลา XXX หลังจากนั้นออกทุกชั่วโมง มีรถรองรับไม่อั้น”

มีประกาศเช่นนี้ตั้งแต่เช้าจรดบ่าย และมีพี่น้องที่อยู่จังหวัดต่างๆทยอยกันเดินทางมาถึง พร้อมกับเสียงมือพลาสติกตบดังสนั่นนานเป็นนาที ในที่สุดพิธีกรก็หาคำพูดเหมาะๆได้

“พี่น้องจังหวัด XXX มาพร้อมกันที่ XXX รถออกครั้งแรกเวลา XXX จากนั้น เต็มออก เต็มออก!!!”

แล้วคนนับหมื่นก็ตะโกนพร้อมกันเป็นเสียงเดียว

“ไม่อั้น!!!”

ขนลุกอ่ะ

จนถึงตอนนี้ คนจากจังหวัดต่างๆยังทยอยเข้ามาที่กรุงเทพไม่ขาดสาย

เหมือนแม่น้ำ

เรายอมรับ ว่าเคยเกลียดสนธิ ลิ้มทองกุลแบบชนิดที่เรียกว่า เกลียดเข้าไส้ สมัยที่ยังทำเมืองไทยรายสัปดาห์อยู่ที่ช่อง 9 เขา ‘ชเลีย’ ทักษิณเหมือนท่านอดีตนายกเป็นไอติมบาสกิ้นรอบบิ้นที่น่ากินที่สุดในโลก

แต่อยู่ดีๆเขาก็เปลี่ยนไป

เขาวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาล และถูกถอดรายการออกจากผัง

จากนั้นเราก็ติดตามการเคลื่อนไหวของเค้าและผองเพื่อนเรื่อยมา

โปรดติดตามตอนต่อไป

ไปเลือกตั้งผู้ว่ากทม.

ปีนี้ดูไร้สาระยังไงๆไม่รู้เนอะ ผู้สมัครบางคนทำตัวไม่สมกับจะเป็นผู้ว่าเลย

เช่นคนที่ไปชกคนอื่น (ลดคะแนนเสียงตัวเองเพื่อ? ใครผิดใครถูกหรือผิดทั้งคู่ไม่มีใครรู้ แต่ทันทีที่ใช้กำลัง มันก็แสดงความเป็นเด็กให้เห็นแล้วล่ะ)

เช่นคนที่แกล้งตกคลอง (ใส่ชุดสีชมพูแล้วเหมือนหมูตกน้ำอ่ะ ขอเหอะ คราวหน้าได้โปรดอย่าทำอีกเลย อับอายไปทั่วโลก)

เช่นคนที่มาสมัครเพราะเทพเจ้าเข้าฝัน (ตื่นจากฝันรึยังก็ไม่รู้ แต่เริ่มนับคะแนนแล้ว ไม่เห็นติดโผ)

เราอยากรู้มากอ่ะว่าหมดงบไปเท่าไหร่กับพวกป้ายคัทเอาท์หาเสียง นั่งรถไปตามถนนนี่เห็นติดกันเป็นพรืดเหมือนป้ายร้านทองเยาวราช แต่นี่ดันมีใบหน้าที่ไม่ค่อยจะโสภาขนาดใหญ่แปะอยู่ด้วย บางคนซ้อนมอไซค์แต่ไม่ใส่หมวกกันน็อค (555) บางคนรีทัชซะ... บางคนพยามใช้ภาษาวัยรุ่นในการเขียนนโยบาย แต่ปรากฏว่ากลับบอกวัยของตัวเองมากกว่า บางคนโดนฝ่ายตรงข้ามเจาะหัว เขียนหน้าเขียนตา ที่เลวร้ายที่สุดคือป้ายคัทเอาท์ขนาดสองเมตรของผู้สมัครหญิงคนหนึ่งที่เสด็จขึ้นไปแขวนบนต้นไม้ นั่งรถเลี้ยวทีก็จ๊ะเอ๋เข้าจังๆจนเกือบหัวใจวาย

 บรื๋อ

น่ากลัว

555

ยิ่งใกล้เลือกตั้งยิ่งผุดเพิ่มจำนวนขึ้นจนบังต้นไม้ข้างทางไปหมด คนต่างชาติที่มาเที่ยวคงถ่ายรูปไว้ด้วยความอัศจรรย์ใจเป็นแน่นึกถึงตอนเลือกตั้งส.ว. ผู้สมัครเป็นร้อยๆแย่งกันติดป้ายเสียเต็มพรึ่บไปหมดทุกเส้นทาง เหมือนต้นไม้ออกดอกเป็นหน้าคนยังไงยังงั้น

เปลืองมหาศาล

โลกร้อนขึ้นอีกสามองศาแน่ๆ เลย

ฝากถึงผู้ว่าคนใหม่...คนเก่าสินะ...กำลังคะแนนนำลิ่วๆอยู่เนี่ย ว่าให้ช่วยออกนโยบายควบคุมป้ายและคัทเอาท์หาเสียงหน่อยได้มั้ยอ่ะ

เอาเงินไปทำอย่างอื่นเถอะ

กว่าจะได้มามันยากนะ

จริงปะ